Bonjour, les amis!
3...
Nasılsınız efendim
görüşmeyeli? Teşekkür ederim ben de iyiyim. Biliyorum uzun zaman oldu karşınıza
çıkmayalı; ama çok mükemmel bir yazıyla dönüyorum. Biliyorum ki siz de
bu yazıyı çok heyecanla bekliyordunuz. E tabii yazıdan da tahmin ettiğiniz üzere
mükemmel bir haberim de var. Mezun oluyorum efendim. Biraz dert yanmam
gerekirse 16 yıllık bir süreç bittiği için biraz hüzünlüyüm. Çok alışmıştım ben
bu duruma. Ama artık yeni heyecanlar, yeni aksiyonlar bekliyor beni… Onlara da
alışırım. Tamam tamam ağlamayacağım bu sefer. O yüzden hemen en çok merak
ettiğiniz kısma geliyorum… Nasıl mezun olunur?
2…
- Evet efendim mezun olmanın en önemli ve ilk
adımı okula başlamaktır. Okul olmazsa mezuniyet de olmaz değil mi? Yine
haklılığımla yıkıyorum ortalığı (Mezun oldum ben kendimi övmek en doğal hakkım
bence).
- İlk adımı attıktan sonra olaylar kendiliğinden gelişiyor zaten efendim. ‘Ali Ayşe el ele.’ ile başladığımız öğrenme 2 + 2 = 4 ile devam ediyor sonra çarpmaya, bölmeye geçiyoruz. Tabii daha sonra abartıyoruz olayı iyice… Darwin, Platon, Fizik, Kimya, Biyoloji… Yeter mi? Yetmez efendim. Aruz ölçüsü, hece ölçüsü… Sanat sanat için mi yoksa toplum için mi (bence sanat benim için ama bunu başka bir yazıda detaylıca tartışabiliriz bence)?
- Tabi bunlar işin keyifsiz kısımları efendim.
Ders çalışmak falan yani… Eğlenceli tarafları da var. Doğru tahmin! Arkadaşlar.
Arkadaşlarla seksek, saklambaç, yakalamaca, simit vb. daha birçok oyun oynamak,
birlikte ders çalışmak, derslere sinirlenmek, ama bir şekilde hep üstesinden
gelmek ve daha bir sürü şey…
1…
Aslında yazılacak daha
bir sürü şey var tabi ki ama çok da hüzünlü bir yazı olmasını istemiyorum
efendim. O yüzden üç temel maddede sıraladım mezun olmanın gerekliliklerini.
Hüzünlü olmamın sebebi çocukluğumdan beri yaptığım bir şeyi bitirmiş olmam;
ancak yolum uzun ve hayatımda artık farklı aksiyonlar olacak bunun heyecanını
yaşamayı da unutmuyorum. Bu süreçte aldığımız her bilgi yolun geri kalanında
hep işimize yarayacak bize o zamanlar ne kadar boş gelmiş olsa da… Bence bu
sürecin bana kattığı en önemli şey ise arkadaşlıklar. Her zaman birbirini
destekleyen, yanlışları düzeltmeye yardım eden... Bana sorarsanız efendim güzel
arkadaşlıklar edinmeden mezun olmayın! Ama tabi bana sorarsanız. Sonuçta yine
siz bilirsiniz. Ben size mezuniyet sonrası deneyimlerimi de aktarmaya devam
edeceğim tabii ki efendim hiç merak etmeyin. Önce benim bu farklılığa alışmam
gerek sadece. O halde içinde okul olmayan yeni yazılarda görüşmek üzere…
Kepler havaya efendim!
Au revoir, les amis!
Yorumlar
Yorum Gönder